รีวิวหนัง The Medium เส้นบางๆ ระหว่างความสะพรึงกับ…ความเละเทะ

รีวิวหนัง The Medium เรื่องราวของความเชื่อเรื่องไสยศาสตร์ท้องถิ่นภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ภาพยนตร์เรื่องนี้จะเน้นไปที่ครอบครัวที่เชื่อในเทพเจ้าที่พวกเขาบูชา และทำหน้าที่เป็นสื่อที่สืบทอดมา แต่กลับกลายเป็นว่าพวกเขาต้องเผชิญกับวิญญาณและผีแปลก ๆ ที่พยายามเข้ายึดร่างของหลานสาวของครอบครัวมิงค์ และเหตุการณ์ทั้งหมดนี้อาจทำให้ความเชื่อของพวกเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล

รีวิวหนัง The Medium เส้นบางๆ ระหว่างความสะพรึงกับ...ความเละเทะ

ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้สูตรการเล่าเรื่องจำลองหรือสารคดีล้อเลียน นั่นคือหนังที่ทับซ้อนสารคดีในตัวเอง เป็นสูตรที่ค่อนข้างท้าทายในการใช้ เพราะการเล่าเรื่องในลักษณะนี้ถูกใช้โดยภาพยนตร์หลายเรื่องและถูกฆ่าตายหลายครั้งเช่นกัน แต่สื่อเปิดตัวได้น่าสนใจทีเดียว ด้วยการเปิดตัวภาพยนตร์สารคดีที่ติดตามชีวิตของน้านิ่มผู้สืบทอดจิตวิญญาณนี้ในยุคปัจจุบัน เนื้อเรื่องเริ่มต้นของภาพยนตร์เรื่องนี้มีความกลมกล่อมและน่าสนใจพอสมควร ส่วนหนึ่งเป็นเพราะชีวิตคุณป้ายังอ่อนหัดและสิ่งที่เธอทำคือสิ่งที่คนอยากรู้

แต่นั่นดูเหมือนจะเป็นข้อได้เปรียบหลัก คนเดียวในหนังเรื่องนี้ที่ทำออกมา ขณะที่ภาพยนตร์ดำเนินไปในช่วง 15-20 นาทีแรกที่มีปัญหาค่อนข้างน่าสนใจ ก็จะค่อยๆ เบลอปัญหาออกไปในระยะไกล หันมาสนใจเรื่องราวของหลานสาว มิงค์ และพฤติกรรมแปลกๆ ของเธอก็เปลี่ยนไปบ้าง ที่ยังคงหยิบเอาแนวคิดความเชื่อทางศาสนามาเป็นเส้นบางๆ โดยใช้ศาสนาพุทธและศาสนาคริสต์ มาคู่ขนานกับความเชื่อเรื่องผี

รีวิวหนัง ร่างทรง

เรื่องราวของมิงค์ในยุคแรกๆ ยังคงพอผ่านได้ แต่ยิ่งยากเข้าไปใหญ่ พลอยทำให้ภาพรวมของหนังสั่นคลอนและบิดเบี้ยว สุดท้ายก็ยังหยิบเอาสูตรสำเร็จของหนังผีต้นฉบับ ที่ GDH ได้ทำไป มันยังยืมองค์ประกอบของประเภทภาพยนตร์อีกด้วย ใช้เพื่อปรับสมดุลของภาพยนตร์ หลายคนอาจรู้สึกว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ค่อยๆ ไต่ระดับความสูงของเรื่องราวให้ดียิ่งขึ้นไปอีก แต่ฉันคิดว่าภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มยุ่งเหยิงมากขึ้นเรื่อยๆ

โดยเฉพาะช่วง 20 นาทีสุดท้ายของหนัง มันกลายเป็นนรกที่เหมือนข้าวผัดในขั้นตอนสุดท้าย ที่ปรับความร้อนขึ้นและหยิบส่วนผสมขึ้นมาจนไฟลุกไหม้ แต่ผลสุดท้ายจากการพยายามทำให้ผู้ชมตกใจและหวาดกลัวกับภาพยนตร์เรื่องนี้กลับล้มเหลว แต่ฉันรู้สึกว่าภาพยนตร์เรื่องนี้นำคนดูมาไกลมาก…เกินไป เมื่อหันหลังกลับไปดูจุดเริ่มต้นที่หนังได้สะสมไว้ แต่ส่วนสุดท้ายคือ…เมนูที่ดูเผ็ดแต่รสชาติไม่กลมกล่อม

รีวิวหนัง The Medium เส้นบางๆ ระหว่างความสะพรึงกับ...ความเละเทะ

จริง ๆ ฉันไม่อยากจะคิดไปเอง หรือ “ตง-บรรจง ปิศานธนกุล” เขาหมดความหลงใหลในการทำหนังสยองขวัญที่ตัวเองทำบนชั้นวางแล้วหรือยัง? นิมิตต่างๆ ในหนังเรื่องนี้ไม่ค่อยได้เห็นความหนักหน่วงในรูปของหนังผีของตงที่เคยสร้างมา เป็นเรื่องดีที่มีโปรดิวเซอร์เกาหลี “นาฮงจิน” มาช่วยกลบเสียงของหนัง มิฉะนั้น สื่ออาจจะดูยุ่งเหยิง ทะลุทะลวงแม่น้ำโขงไปได้ไกล

รีวิวหนัง The Medium เส้นบางๆ ระหว่างความสะพรึงกับ...ความเละเทะ

แต่ก็ยังต้องยอมรับความสามารถของนักแสดงในหนังเรื่องนี้ นั่นคือความเฉลียวฉลาดของหนังที่ไม่ใช้ดาราดังมาถ่ายทอดเรื่องนี้ การใช้นักแสดงที่ไม่มีชื่อเล่นบทบาททำให้ผู้ชมรู้สึกดีกับตัวละครต่างๆ ปรบมือให้ “ญาดา นาริยะ” แม้จะเป็นนักแสดงสาวที่เล่นละครมาสักระยะแล้ว แต่ในเรื่องนี้เจองานหินแต่เธอก็ไม่กลัวเช่นกัน ตัวละครของเธอค่อนข้างหนัก ทำตัวเป็นบุคคลทั่วไปนั้นยาก เรื่องนี้ต้องเล่นเป็นคนไม่ธรรมดา และการแสดงออกทางสีหน้าของเธอ – รูปลักษณ์ในการแสดงของเธอ ถือว่ามีประโยชน์ต่อผิวในระดับหนึ่งอ และล่าสุดเราได้เรารีวิวหนังเรื่อง Funso Ojo ของ Aberdeen หลังจากการทะเลาะวิวาทถูกไล่ออกจากการแข่งขัน

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *